Jón Frímann Bloggar

Þegar hlutir ganga ekki upp í fyrstu tilraun

Posted on January 25, 2012 by Jón Frímann

Fyrir ári síðan þá var ég að undirbúa flutning til Danmerkur á fullu. Pakka saman í kassa búslóðinni og allt þetta sem fylgir því að flytja til Danmerkur. Ástæður mínar fyrir því að flytja til Danmerkur eru efnahagslegar og félagslegar. Enda er það mitt mat að ég á mjög lítið sameiginlegt með íslenskri menninu. Hvort sem það er í þröngum eða víðum skilningi þess orðs. Af þeim sökum þá tók ég þá ákvörðun árið 2010 að flytja til Danmerkur. Sú áætlun er reyndar eldri en að ég hafi tekið þessa ákvörðun árið 2010. Ég hafði verið að skipuleggja þetta í rólegheitum frá árinu 2007, þegar ég skrapp í smá ferð til Danmerkur og fann það út að ég kunni bara mjög vel við mig þar. Af margvíslegum ástæðum þá ákvað ég hinsvegar ekki að koma þessari áætlun af stað fyrr en haustið 2010. Þegar ég hafði fengið meira en nóg af íslenskri menningu, íslenskum hugsunarhætti og íslensku þjóðfélagi. Ég gat ekki, og ég get ekki ennþá í dag lifað sáttur á Íslandi. Einnig er það þannig að menntamál verða væntanlega einfaldari fyrir mig í Danmörku en á Íslandi. Enda reikna ég með að klára framhaldsskólan og allt mitt háskólanám í Danmörku á næstu árum. Hversu langan tíma þetta tekur veit ég ekki ennþá. Það mun koma niðurstaða í það þegar ég er kominn til Danmerkur og Sønderborg-ar.

Því miður varð það svo að þetta gekk ekki upp hjá mér í fyrstu tilraun. Þannig að ég þurfti að flytja aftur til Íslands í Júní 2011. Þó hafði ég eingöngu skipulagt þann flutning þannig að ég ætlaði mér eingöngu að lifa eins ódýrt og hægt væri á meðan ég væri á Íslandi. Enda var ástæða þess að ég þurfti að flytja aftur til Íslands skuldir, og ekkert annað. Ég ákvað því við flutningin til Íslands núna í Júní 2011 að borga niður allar mínar skuldir og flytja síðan aftur til Danmerkur. Það tókst hjá mér, og næsta skref er núna í fullum undirbúningi. Það skerf er að flytja aftur til Danmerkur. Ég reikna fastlega með að því skrefi verði endanlega lokið á tímabilinu Maí til Júlí. Það veltur samt á því hvenar ég fæ íbúð í Sønderborg, þar sem ég ætla mér að búa. Í þetta skiptið þá tryggi ég að þetta mun ganga upp hjá mér. Ég reikna hinsvegar alls ekki með að þetta verði einfalt. Reyndar reikna ég með að þetta verði þrælerfitt og vel það. Enda er ég ennþá að mestu leiti eingöngu með örorkubætur sem tekjur, og oft á tíðum ekkert annað og örorkubætur eru ekki miklar tekjur í dag. Sérstaklega í dönskum krónum talið.

Posted in Ísland, Danmörk, Lífið og Tilveran, Skoðun | 2 Comments

Samfélagslegt ofríki minnihlutahópa á Íslandi

Posted on January 24, 2012 by Jón Frímann

Á Íslandi ríkir samfélagslegt ofríki. Þetta samfélagslega ofríki lýsir sér þannig að innan íslenskt samfélags er hópur af fólki sem telur sig í fullum rétti til þess að stjórna því sem aðrir gera. Þá er ég ekki að tala um eitthvað lífshættulegt. Heldur er ég að tala um hluti sem ættu ekki að vera neitt vandamál, og eru ekkert vandamál nema í huga þeirra sem eiga sjálfir í vandamálum þetta frelsi.

Þetta frelsi er frelsi til þess að vera nakinn, frjálst og óháð. Alveg óháð því hvort að það er inn á skemmtistöðum eða hreinlega bara til þess að afla sér tekna. Þetta frelsi er búið að skerðast á Íslandi til muna síðustu árin, ásamt frelsinu til þess að sofa hjá fólki gegn greiðslu ef viðkomandi kýs að gera svo. Ástæða þess að þetta frelsi hefur verið skert eru fullyrðingar óvandaðra og siðlaus öfgafólks sem finnst nekt, kynlíf og allt sem henni tengist vera slæmt mál og ósiðlegt. Ástæðunar fyrir þessu eru jafn margar og viðkomandi einstaklingar eru margir. Allar hafa þær þó grunnlínu að byggja á því að nekt sé eitthvað sem á að fela, kynlíf þá ennþá frekar. Engin rök standa að baki kröfum þessara einstaklinga. Heldur er hérna á ferðinni eingöngu um tilfinningarök að ræða og fátt annað.

Til þess að réttlæta þessa afstöðu hafa viðkomandi einstaklingar notað glæpi í þeim tilangi til þess að réttlæta afstöðu sína. Þessa glæpi hefur þetta fólk til þess að valta yfir allar mótbárur með mjög svo skipulögðum hætti. Gildir þá einu að ekki standi steinn yfir steini í þeim fullyrðingum sem settar hafi verið fram af viðkomandi um þetta. Enda má ljóst vera að á meðan glæpir eru vandamál í þessu, þá réttlætir það ekki að þetta sé bannað vegna glæpanna. Eins og gert hefur verið á Íslandi að kröfu íslenska femininsta. Sem hafa staðið í þessari lygabaráttu undanfarin ár með þeim afleiðingum að íslendingar eru orðin jafn kynferðislega bæld þjóð, ásamt Norðmönnum og Svíum. Þar sem málflutningur af sömu gerð hefur komið fram undanfarna áratugi. Með sama árangri, og sömu vandamálum sem fylgja þessum bönnum. Enda verður grunnþörf mannsins ekki sigruð á svo einfaldan hátt.

Það er ekki nóg með að þetta fólk hafi komið sér fyrir í valdastöðum á Íslandi. Hvort sem er heldur á Alþingi íslendinga eða á sveitarstjórnarstiginu. Heldur er þetta fólk einnig búið að koma sér fyrir í fjölmiðlum á Íslandi. Þar sem það skrifar fréttir þess efnis að þetta sé ósiðlegt og eigi að banna. Tvíræðnar fréttir eru skrifaðar, með tvíræðnari titlum. Fréttatitill eins og þessi hérna sást á Rúv núna í kvöld “Ekkert sóðakvöld á Akureyri”. Þarna er gefið í skyn að naktar konur, og karlar séu eitthvað sóðalegt og þurfi því að fela kynkvöt sína eins og nekt.

Ég er hlynntur frelsi með ábyrgð. Sérstaklega þegar það kemur að hlutum sem eru okkur náttúrulegir. Kynkvötin og nekt er þar á meðal. Ég er ekki að segja að fólk eigi að fara ganga nakið niður götuna. Hinsvegar verður þjóðfélagið að sýna þeim virðingu sem kjósa að lifa samkvæmt öðrum viðmiðum en þeirra eigin. Þetta vantar gjörsamlega á Íslandi. Þar sem öfgamenn og konur fordæma alla þá sem ekki lifa samkvæmt þeirra eigin viðmiðum. Þetta öfgafólk fordæmir með látum alla aðra en sína eigin, og koma síðan fram með blekkingum og oft á tíðum lygum í umræðum um þetta málefni eins og önnur.

Ef að það verður alvöru bylting á Íslandi. Þá verður þetta fólk meðal þess sem verður fyrst að fara. Enda varir svona ofríki aldrei lengi í þjóðfélagi. Hvort sem það er íslenskt þjóðfélag eða önnur.

Fréttir af þessu.

Aflýsa Dirty Night (DV.is)
Dirty Night á Akureyri aflýst (Vísir.is)
Ekkert sóðakvöld á Akureyri (Rúv.is)

Posted in Ójafnrétti, Öfgafólk, Öfgahópar, Öfgasamtök, Fasistar, Feminstar, Rugludallar, Samfélagið, Siðleysi, Skoðun, Stjórnmál, Sveitarstjórnir | Leave a comment

Hugmyndafræði einangrunar Íslands

Posted on January 23, 2012 by Jón Frímann

Á Íslandi er fólk sem stundar þá hugmyndafræði að best sé fyrir íslendinga að loka sig af frá heiminum. Eins og var í reynd raunin með Ísland eftir seinna stríð. Þetta er þá tímabilið eftir að Marshall aðstoðinni er lokið. Þá voru innleidd í lög innflutnings og gjaldeyrishöft. Niðurstaðan af þeim varð spillt þjóðfélag, þar sem þeir sem áttu peninga fengu sitt fram. Þetta átti sérstaklega við fólk sem var með völd einhverstaðar í íslensku þjóðfélagi. Frekari afleiðingar af þessu spillta kerfi var hlutaskiptakerfi stjórnmálaflokkana. Þá sérstaklega þeirra sem voru við völd á Íslandi. Í þessu tilfelli er það sjálfstæðisflokkurinn og framsóknarflokkurinn sem hafa verið við völd á Íslandi meirihlutan af lýðveldistímanum.

Í dag, árið 2012 er til fólk sem lifði þessa tíma og þetta fólk hefur síðan árið 1970 barist gegn auknum alþjóðlegri samvinnu íslendinga. Þá sérstaklega við Evrópu. Þetta fólk lítur hinsvegar oft á tíðum á Bandaríkin sem bjargvætt og vill frekar ganga þeim á hönd og gera Ísland að ríki innan ríkjasambands Bandaríkjanna. Þetta fólk berst síðan gegn því að íslendingar tengist þessum ríkjsamböndum (unions) nánari tengslum, eða jafnvel gangi inn í þau eins og hagstæðast er að gera út frá hagsmunum sjálfra íslendinga.

Á vinstri vægnum er það fólk sem studdi Sovétríkin (og þá hugmyndafræði sem var þar á bak við). Þetta fólk hefur núna í dag verið andstætt allri þróun í utanríkissamskiptum Íslands síðan árið 1970 og árin þar á undan. Í dag berst þetta fólk gegn aðild Íslands að Evrópusambandinu af fullum krafti. Þá í gegnum samtök sem kallast Heimssýn. Í Heimssýn hafa komið síðan hægri menn, bæði öfgamenn og aðrir. Ásamt því að vinstri öfgamenn hafa tekið sér þar bólfestu eins og búast mátti við. Hugmyndafræði Heimssýn er að stuðla að einangrun Íslands. Boðskapurinn út á við er hinsvegar sá að Íslendingar geti staðið á sínum eigin fótum, án samvinnu eða samskipta við löndin í kringum okkur. Þetta boðar Heimssýn þó án þess að útskýra það fyrir almenningi á Íslandi hvernig þetta á að virka í raun eða færa fyrir þeim rök. Enda er ekki nóg að tala bara um hlutina, það verður líka að framkvæma þá og það getur verið æði oft erfitt að standa við það sem búið er að lofa. Eins og Heimssýn talar í raun um

Annar boðskapur Heimssýnar er sá að Evrópusambandið sé lokað og að íslendingar eigi að einbeita sér að því að hafa samskipti við heiminn í kringnum sig. Fullyrðingin um Evrópusambandið hefur aldrei verið sönnuð að hálfu Heimssýnar. Enda ekki við öðru að búast. Hérna er á ferðinni fullyrðing sem á sér enga stoð í raunveruleikanum. Heimssýn hefur ennfremur ekki útskýrt hvernig íslendingar eiga að hafa samskipti við heiminn í kringum sig, ef að íslendingar vilja ekki taka þátt í neinu af því samstarfi sem þar er stundað. Þá í gegnum Evrópusambandið, Fríverslunarsamband Evrópu (EFTA). Innan Heimssýnar er fólk sem vill að íslendingar hefji viðræður um NAFTA. Eitthvað sem er blautur draumur hægri aflanna á Ísandi, og innan Heimssýnar líkar. Gallin er bara sá að hvorki Bandaríkin, Kanada eða Mexíkó hafa áhuga á að hefja viðræður við Ísland um hugsanlega aðild þeirra að NAFTA. Þetta er bara draumur hægri manna á Íslandi sem dýrka allt það sem nandarískt er, og er ennfremur gjörsamlega úr gjörsamlega úr sambandi við raunveruleikan eins og hann snýr að íslendingum.

Staðreyndin er nefnilega sú að möguleikar íslendinga til alþjóðlegra samskipta eru, og hafa alltaf verið mjög takmarkaðir. Íslendingar hafa aðgang að Evrópu, enda eru íslendingar evrópuþjóð og hafa alltaf verið það. Það mun ekkert breytast í næstu framtíð, og víst má vera að möguleikum til alþjóðlegra samskipta fari fækkandi kjósi íslendingar að einangra sig frá umheiminum, og þar með dragast aftur úr í lífsskilyrðum, framleiðini og útflutningi.

Dýrkun á Íslensku krónunni er einn hlutur sem Heimssýn og fleiri andstæðingar Evrópusambandsins keyra á í málflutningi sínum. Síðustu mánuði þá hefur Heimssýn og flókið sem þar stendur á bak við fullrt að evran sé hrunin og allt sé að fara til fjandans á Evrusvæðinu. Það eru vissulega vandamál á evrusvæðinu, eins og allir vita sem ekki hafa verið að búa undir steini síðustu mánuði. Allt tal um hrun er hinsvegar fásinna. Allt tal um að Grikkland yfirgefi evruna er einnig fásinna og byggir ekki á neinum haldbærum staðreyndum.

Í hópi andstæðinga Evrópusambandsins og evrunnar á Íslandi. Þá er því haldið stöðugt fram að íslenska krónan hafi ekki hrunið haustið 2008. Þrátt fyrir að gögn um annað séu allstaðar til og einfaldlega aðgengileg hverjum þeim sem vilja kynna sér málið. Staðreyndin er sú að íslenska krónan er ekki bara nýlega ónýt. Heldur er íslenska krónan búin að vera ónýt síðan árið 1981, eða fljótlega eftir að íslendingar tóku tvö núll af krónunni það árið.

Ástæðan fyrir því er mjög einföld. Fyrsta ástæðan er verðtrygging sem er á öllum húsnæðislánum á (fram til ársins 2011) Íslandi. Þessi verðtrygging tryggir það að skuldir vaxa meira en sem nemur eignarhlut fólks í því húsnæði sem það kaupir. Verðtrygging er í raun ekkert nema vextir sem eru tengdir verðhækkunum samkvæmt vísitölu. Þessir vextir eru frá svona 5% og upp í 8% eftir verðbólgunni þann mánuðinn. Önnur ástæða þess að íslenska krónan er ónýt og hefur alltaf verið er sú staðreynd að gengisfellingar hafa kerfisbundið grafið undan íslensku krónunni og kaupmáttinum sem fylgdi henni. Gengisfellingar hafa verið skipulagður þáttur í hagkerfi íslendinga síðan fyrir árið 1970, og eftir árið 1981 þá hafa gengisfellingar lækkað kaupmátt og aukið verðbólguna sem um munar. Enda var það svo að árið 1981 þá stóð íslenska og danska krónan eiginlega á pari eftir að hafa ekki gert það síðan árið 1918. Þegar íslenska og danska krónan voru aðskildar að borði og sæng.

Á þetta er ekkert minnst í málflutningi þeirra sem standa gegn Evrópusambands aðild Íslands. Það er ennfremur aldrei minnst á þá staðreynd að þessar aðferðir munu valda viðvarandi vaxtamismun á milli Íslands og nágrannaríkja okkar. Þessi vaxtamunur hefur alltaf verið vandamál fyrir íslendinga. Einnig sem að stöðugar sveiflur á gengi íslensku krónunar hafa alltaf verið vandamál, og hafa í raun aldrei verið til friðs. Þetta mun ekki breyast ef að íslendingar halda áfram að nota íslensku krónuna. Sé eingöngu miðað við afrekasöguna síðustu 40 árin.

Hugmyndafræði pólitískrar og efnahagslegrar einangrunar Íslans byggir á gömlum grunni. Þessi grunnur nær jafnt til vinstri og hægri flokka á Íslandi. Sem hafa stutt hugmyndafræði sem er running á tíma, og komin í blindgötur á Ísandi fyrir löngu síðan.

Það kerfi sem íslendingar hafa komið sér upp hefur alið af sér spillingu, sérhagsmuni, einokun, verðtryggingu, ójöfnuð, pólitíska spillingu, mannréttindarbrot (samkvæmt S.Þ) og fleira í þeim dúr. Það er á ábyrgð íslendinga og engra annara að breyta þessu. Það sem er þó alveg ljóst að þessi breyting mun ekki verða án sársauka og jafnvel kollsteypu. Hinsvegar er það stundum bara það sem þarf að gerast. Aftur á móti gerist þetta stundum ekki, og tilveran heldur bara áfram án þess að nokkur skapaður hlutur breytist á Íslandi.

Posted in ESB, ESB aðildarviðræður, ESB andstaða, ESB Umræðan, Heimssýn, Skoðun | Leave a comment

Munu íslendingar sigra sjálfa sig á endanum

Posted on January 20, 2012 by Jón Frímann

Íslenskir stjórnmálamenn eru þessa dagana mjög uppteknir við að reyna afskrifa efnahagshrunið á Íslandi, og síðan að reyna koma þeim undan sem báru ábyrgð á því hvernig efnahagshrunið var meðhöndlað. Enda gæti margt óþægilegt komið fram í vitnastúku, svo sem nokkur stór hneyksli, svindl, spilling og fleira í þeim dúr. Enda af nægu að taka á því sviði hjá íslendingum.

Það er ekki regla að ríki skulu vera til. Enda er það vel þekkt í sögunni að ríki hafi komið og farið. Bara á 20 öldinni þá hurfu mörg ríki í Evrópu og landamæri breyttust og hurfu jafnvel alveg. Á 21 öldinni hafa nokkur ríki orðið til og á sama tíma hafa önnur horfið. Það er ekkert sem segir að Lýðveldið Ísland muni verða til um alla framtíð. Sérstaklega ekki ef íslendingar eru ófærir um að taka á þeim málum sem upp koma. Þá sérstaklega þeim málum sem koma upp varðandi stjórn Íslands.

Sú krafa sjálfstæðisflokksins um að fella niður dómsmálið á hendur Geir Haarde er gott dæmi um mál sem er hættulegt lýðræðinu á Íslandi. Endalok þessa dómsmáls á hendur Geir Haarde mundi þýða að það yrði aldrei hægt að draga stjórnmálamenn til ábyrgðar á Íslandi fyrir afbrot í starfi. Enda gætu viðkomandi alltaf treyst á vernd flokksmanna sinna og annara stjórnmálaflokka ef út í það færi. Slíkt mundi grafa undan lýðræði á Íslandi. Núna á að reyna á þetta að hálfu sjálfstæðisflokksins, framsóknarflokksins og hluta af Vinstri Grænum og jafnvel einstaka þingmanni í Samfylkingunni. Slíkt er auðvitað til skammar og á ekki að lýðast.

Posted in Samfélagið, Skoðun, Spilling, Stjórnkerfið, Stjórnmál | Leave a comment

Iðnaðarsaltaðir Evrópuandstæðingar

Posted on January 19, 2012 by Jón Frímann

Það er ýmislegt sem pirrar andstæðinga Evrópusambandsins á Íslandi. Það fyrsta er auðvitað að Evrópusambandið er ennþá til. Eftir spádóma frá árinu 1959 um að Evrópusambandið hljóti núna að vera fara hrynja. Þá er Evrópusambandið ennþá til staðar í Evrópu, og evran er ennþá þarna. Þegar það kemur að evrunni. Þá hafa andstæðingar Evrópusambandsins á Íslandi verið að spá endalokum evrunnar síðustu 13 til 11 ár, með öðrum orðum. Frá því að evran var sett á lagginar. Þetta er alveg eins spádómur og ESB andstæðingar á Íslandi (og annarsstaðar líka) hafa verið að koma með um Evrópusambandið síðan það var stofnað.

Sem sagt. Andstæðingar ESB eru að endurtaka rullu sem hefur klikkað síðan árið 1958, og það sér ekki fyrir endan á þessum dómsdagsspádómum andstæðinga ESB á Íslandi. Ekkert nýtt þar á ferðinni. Vanþekking er einnig algeng hjá andstæðingum ESB. Enda er engin vilji til þess að kynna sér málið, eða horfa til sögunar þegar ákvarðanir eru teknar. Heldur eru hlutinir bara ákveðnir. Það er í raun ákveðið að það sé norðanátt, þegar það er í raun sunnanátt.

Á Íslandi er alger skortur á eftirliti eins og er að koma í ljós. Aðild Íslands að Evrópusambandinu mundi tryggja betra eftirlit, betra fjármagn til slíks eftirlits og óháða eftirlitsaðila sem gætu starfað á Íslandi. Íslendingar mundu þá sjá

Bændasamtökin í Spænska kókinu

Bændasamtök Íslands eru helstu samtök bænda á Íslandi. Það er að nafninu til eingöngu. Í raunveruleikanum eru Bændasamtök Íslands sérhagsmunasamtök afurðarstöðva og þeirra kaupfélaga sem eru ekki farin á hausinn. Stærsti hluthafin í þessu batterí er síðan Kaupfélag Skagafjarðar, sem hefur verið mjög svo upptekið í spillingunni undanfarin ár. Reyndar eru Bændasamtök Íslands svo spillt dæmi að Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins gerði sérstakar athugasemdir við það í rýniskýrslu sinni árið 2009.

Í síðasta bændablaði var innflutningur af 40.000 flöskum af spænsku kóki gerður að umtalsefni, og það mál notað sem röksemdafærsla fyrir því að matvælaverð mundi nú ekki lækka ef íslendingar ganga í Evrópusambandið. Rökin eru auðvitað nákvæmlega engin. Það skiptir hinsvegar Bændasamtök Íslands engu máli. Eitthvað var fullyrt um Evrópusambandið hjá þeim, og í eyrum Bændasamtaka Íslands þá er allt sannleikurinn sem frá þeim kemur.

Eins og allir vita sem fylgjast með. Þá mun verðlag á íslensku kóki ekkert lækka þrátt fyrir að söluverð Vífilsfells lækki til N1. Enda er það nú bara þannig að samkeppni á þessum markaði er lítil til engin á Íslandi. Það er því einfaldlega bjánaskapur að halda að verðlagið á kókinu frá Spáni muni vera eitthvað lægra þrátt fyrir að N1 hafi fengið það á lægra verði. Hitt er svo annað mál að Bændasamtök Íslands vilja viðhalda þeirri einokun og háa vöruverði sem er ríkjandi á Íslandi vegna einokunar á landbúnaðarvörum og framleiðslu þeirra.

Það má aftur á móti benda á þá staðreynd að matvælaverð er um 30% ódýara í Danmörku en á Íslandi, og er Danmörk eitt dýrasta Evrópusambandslandið. Þetta er staðreynd sem Bændasamtökin hafa ekki fjallað neitt um. Ég er ekkert hissa á því Bændasamtökin skuli ekki fjalla um þessar staðreyndir. Enda eru þetta óþægilegar staðreyndir um hinn íslenska matvælamarkað fyrir Bændasamtök Íslands.

Posted in ESB aðildarviðræður, ESB andstaða, ESB Umræðan, Framsóknarflokkurinn, Heimssýn, Sjálfstæðisflokkurinn, Skoðun, Vinstri Grænir | Leave a comment

Staðreyndaleysur Björns Bjarnarsonar á Evrópuvaktinni

Posted on January 16, 2012 by Jón Frímann

Evrópuvaktin er eini vefurinn á Íslandi sem hefur verið styrktur um 23 milljónir króna til þess að fara með lygar ofan í almenning á Íslandi um Evrópusambandið. Heimssýn fékk 23 milljóanir til þess að verja hagsmuni einokunaraðila og sérhagsmunaaðila á Íslandi. Sem kjósandi á Íslandi, þá krefst ég þess að þessi peningur verði endurgreiddur hið snarasta. Ég kem með nánari útskýringar síðar, enda er þetta ekki efni þessar bloggfærslu. Efni þessar bloggfærslu eru rangfærslur Björns Bjarnarsonar um spænskt gos, Evrópusambandið og salt.

Rangfærslur Björns Bjarnarsonar á Evrópuvaktinni varðandi landbúnaðarmál, verðlag og annað slíkt eru hrikalegar. Enda ekki annars að vænta frá manni sem hefur þann starf að blekkja fólk varðandi Evrópusambandið og þau viðskipti sem þar eru stunduð.

Nýlega greip N1 til þess ráðs að flytja inn kóka kóla frá Spáni vegna óánægju með verðlagningu Vífilfells hér á landi. Þetta er spennandi tilraun til að sporna gegn óhóflegri verðlagningu. Hún kann að varpa ljósi á framtíðarþróun takist að grafa undan íslenskum landbúnaði með aðild að Evrópusambandinu. [...]

Björn Bjarnarson, Kók frá Spáni – rangfærslur Já Íslands – áhugaleysi RÚV, Evrópuvaktin 16.01.2012.

Það vill nú þannig til að framleiðsla á gosdrykkum telst ekki til landbúnaðarframleiðslu. Hvorki á Íslandi eða annarstaðar í Evrópusambandinu. Á Íslandi er staðan sú varðandi gosdrykki að eingöngu eru fáir framleiðendur á markaðinu og lítið úrval af ódýrum gosdrykkjum til staðar. Í mjög svo einföldu máli. Þá er búið að skipta markaðinum niður á Íslandi og á honum ríkir einokun. Eitthvað sem mætti brjóta með aðild Íslands að Evrópusambandinu, þar sem þá kæmi til tollfrjáls innflutningur á gostengdum sem eru ódýari en þessar helstu gostengundir sem eru framleiddar á Íslandi.

[...]Þessi málflutningur starfsmanns Já Íslands sannar enn hve mönnum þar á bæ þykir litlu skipta að hafa það sem sannara reynist. Skýrslan sem Sema Erla nefnir var ekki samin á vegum utanríkisráðuneytisins eða fyrir samningahóp þess. [Uppfært: Mér hefur verið bent á að þetta sé ekki rétt - ráðuneytið og hópurinn hafi staðið að baki því að skýrslan yrði gerð en með því skilyrði að henni yrði ekki beitt í áróðri gegn bændum í anda Semu Erlu.] Hún er liður í viðleitni Bændasamtaka Íslands til að skilgreina stöðu íslensks landbúnaðar gagnvart Evrópusambandsaðild, hvernig umgjörð um hann muni breytast og hagræn áhrif inngöngu á rekstrarskilyrõi ólíkra greina landbúnaðarins. Niðurstöðurnar veita innsýn í það verkefni sem Íslendingar standa frammi fyrir í aðildarviðræðum. [...]