Það er kalt á Íslandi í dag, og ég er ekki bara að tala um veðrið hérna. Ég er að tala um þá hegðun sem Sigmundur Davíð er farin að sýna af sér sem forsætisráðherra á Íslandi, og sú mynd er ekki falleg. Enda er það stjórnunarstefna hjá Sigmundi Davíð, ásamt Bjarni Benediktssyni að nota þjóðrembu og öfgakennda umræðu til þess að fela ónýta efnahagsstefnu sem þessir stjórnmálaflokkar eru með á Íslandi.

Þetta mun eingöngu versna eftir því sem líður á kjörtímabilið, og eftir því sem stefnumál ríkisstjórnarinnar munu ekki ganga upp á þessum tíma. Staðreyndin er sú að núverandi ríkisstjórn Íslands hefur frá fyrsta degi verið á tómum tanki og ónýtri hugmyndafræði um efnahagsmál sem ekki virkar, og setti íslensku þjóðina á hausinn árið 2008. Enda er það svo að þau vandamál sem íslendingar standa frammi fyrir eru bein afleiðing af þesssari efnahagsstefnu sem rekin var á árunum 1994 til 2007. Til þess að toppa skömmina, þá ætlar þessi ríkisstjórn skera niður útgjöld til þess að mæta lægri tekjum vegna skattalækkana þessara sömu stjórnmálaflokka.

Efnahagstefna framsóknarflokksins og sjálfstæðisflokksins er til þess fallin að auka fátækt á Íslandi. Þessi stefna er viljandi að fjölga fátækum fjölskyldum og einstaklingum á Íslandi. Enda er ríkisstjórn Sigmundar Davíðs ríkisstjórn stéttarskiptingar, misréttis og auðsöfnunar fyrir þá ríku á Íslandi. Sigmundar Davíð þarf þó ekki að örvænta um að honum verði hent öfugum útúr stjórnarráðinu, enda hefur hann aðferð til þess að halda sér þar þó svo að allt annað fari til fjandans á Íslandi.

Þegar efnahagsstefna stjórnvalda er dæmd til þess að mistakst, og dæmd til þess að auka fátækt á Íslandi er nefnilega alltaf hægt að vísa á einhvern óvin, ekki er verra ef þessi óvinur er í fjarlægu landi. Þetta hefur mikið verið notað á Íslandi undanfarin ár, gekk afskaplega brösulega fyrst en þetta fólk lærði af mistökum sínum og núna gengur áróðursvélin smurt og vel fyrir sig á Íslandi. Helst beina þessir einstaklingar sjónum sínum að Evrópusambandinu, helsta baráttuafli gegn fátækt og misrétti í Evrópu síðustu áratugina. Þetta fólk vill alls ekki að Ísland gangi í Evrópusambandið, þar sem lög og reglur sambandsins mundu tryggja hagsmuni almennings, bæta stöðu fátækra á Íslandi. Síðan vísar Sigmundur Davíð einnig mikið í IMF, sem kom íslendingum til hjálpar þegar allir peningar og gjaldeyrir á Íslandi var búinn og hætta því að enginn innflutningur yrði til Íslands í einhverjar vikur samhliða gjaldþroti íslenska bankana og hruni hagkerfis Íslands.

Slíkt er alltaf gert þegar lygin bregst eins og hefur gerst ítrekað hjá þessum tveim stjórnmálaflokkum undanfarin ár, og af þessum sökum hafa þeir keyrt á harðri þjóðernishyggju án þess þó að hugsa málið til enda og athugað hvaða afleiðingar þessi stefna mun hafa á Íslandi til framtíðar. Afleiðinganar af þessari stefnu munu verða hrikalegar til lengri tíma, og ég er hreinlega ekki viss um að sjálfstæði íslendinga muni lifa þetta þjóðrembutímabil þegar á reynir. Enda er sjálfstæði íslendinga ekki eitthvað sem er sjálfgefið, íslendingar þurfa að viðhalda fullveldi landsins og sjálfstæði. Það þarf að vökva fullveldið og sjálfstæðið eins og blóm, annars deyr það. Sú einangrunarstefna sem er rekin á Íslandi er andstaðan við að styrkja fullveldi og sjálfstæði íslendinga. Þjóð án samskipta við önnur ríki er ekki alvöru þjóð, ekki einu sinni hálfdrættingur. Hvergi er betra fyrir íslendinga að vera en í Evrópusambandinu, jafnvel þó svo að þjóðremban á Íslandi sjái því allt til foráttu í heimsku sinni og þröngsýni.

Sigmundur Davíð segir í 17 Júní ræðu sinni fyrir árið 2013 að Evrópusambandið þurfi að sanna sig. Þetta er rangt hjá honum, Evrópusambandið þarf ekki að sanna sig. Það er löngu búið að því í sögu sinni, Evrópusambandið hefur staðið af sér efnahagskreppur, hrun Sovétríkjanna og fleiri vandamál á síðustu áratugum. Þegar það kemur að Sigmundi Davíð og þeirri stefnu sem hann leiðir með fullþingi framsóknarflokksins og sjálfstæðisflokksins. Sú stefna sem þeir boðar mun mistakast á ný, og þessi hérna staða mun koma upp aftur.

Ég er samt ekki viss um að enginn muni vilja hjálpa íslendingum aftur þegar á reynir. Enda er sú stefna sem rekin er á Íslandi þessa dagana ekki líkleg til þess að treysta böndin við nágrannaþjóðinar og tryggja að íslendingar geti fengið hjálp ef eitthvað kemur upp á, sem ég er alveg viss um að muni gerast eftir einhverja mánuði til ár, og það er nú þegar farið að örla á vandræðum núverandi ríkisstjórnar í efnahagsmálunum, og núverandi ríkisstjórn virðist ekki vera fær um að leysa þetta vandamál og notar því þjóðrembuna til þess að fela vandamálið og halda athyglinni frá vandamálinu eins og kostur er. Síðan er það staðreynd að sumarþingið á Alþingi er ekki búið og ríkisstjórn Íslands er strax búin að koma sér í stórfelld vandræði.

Fréttir af þjóðrembu vitleysunni

Gagnast að benda á erlenda andstæðinga (Rúv.is)
Sigmundur Davíð sendi AGS og ESB tóninn (Rúv.is)
Evrópusambandið þarf að sanna sig fyrir Íslandi (Vísir.is)

Þessa dagana er framsóknarflokkurinn og sjálfstæðisflokkurinn að leggja grunn að nýju efnahagshruni á Íslandi. Það er ekki langt í þetta efnahagshrun, svona 3 til 8 ár í mesta lagi. Ástæðan liggur í efnahagsstefnunni sem núna er verið að taka upp á Íslandi. Þessi efnahagsstefna er sú sama og gerði Ísland gjaldþrota árið 2008, og ölli stærsta efnahagshruni í Evrópu þangað til að efnahagur Grikklands hrundi nokkrum árum síðar.

Kjarni efnahagsstefnu framsóknarflokksins og sjálfstæðisflokksins er sú að gefa hinum ríku skattalækkanir og skera niður á móti. Þetta er nú þegar orðið augljóst í þeim yfirlýsingum sem hafa komið frá stjórnarþingmönnum undanfarna daga og vikur. Jafnvel IMF er farið að vara við þessari efnahagsstefnu og segir að hún gangi einfaldlega ekki upp, og muni ekki gera það. Þessi efnahagsstjórn sem núna er verið að tala um mun eingöngu leiða af sér meiri fátækt, aukið atvinnuleysi, verri lífsgæði á Íslandi. Síðan mun þetta leið af sér hærri stýrivexti og hærra verðlag á sama tíma.

Síðan er það spillingin sem ríkir í framsóknarflokknum og sjálfstæðisflokknum. Þessir tveir stjórnmálaflokkar hafa ekkert gert varðandi spillinguna sem ríkir innan þessara flokka, og hafa einfaldlega ekki áhuga á því að gera neitt. Þar sem öll yfirstjórn þessara flokka er einnig gjörspillt og ónýt.

Á meðan stjórnarflokkanir lækka tekjur ríkissjóðs, þá tala þeir bara um niðurskurð á móti lækkjandi tekjum. Aðgerðir sem eru ekki fallnar til þess að auka hagvöxt á Íslandi og hagsæld íslendinga. Vigdís Hauksdóttir talar um að það eigi að reka Ísland eins og bandarískt fyrirtæki. Það er bara ein gerð af stjórnmálum sem reka þjóðir eins og fyrirtæki, það eru stjórnmál öfgamanna, fasista og fólk sem stundar alræðisstefnu. Það kemur mér lítið á óvart að Vigdís Hauksdóttir skuli hallast að þeirri stefnu í sínum stjórnmálum, enda hefur hún sjálf upplýst um þessa pólitísku stefnu sína síðan hún byrjaði í stjórnmálum, og sérstaklega eftir að hún komst inn á Alþingi íslendinga. Það er auðvitað skelfing að Vigdís Hauksdóttir skuli vera komin með völd á Íslandi núna í dag, og ég er hræddur um að til þess að losna við hana þurfi íslendingar að gera alvöru uppreysn, ekki þetta tilgangslausa pottaglamur sem hefur fengið að hljóma undanfarin ár á Íslandi í mótmælum almennings.

Andstæðingar ESB á Íslandi eru ekki fólk sem ég get fullyrt að sé heiðarlegt. Ég get hinsvegar fullyrt að andstæðingar ESB á Íslandi séu óheiðarlegt fólk. Þetta kemur vel fram á vefsíðu neividesb.is, sem er rekin af Ragnari Arnalds og fleiri aðilum. Hérna er dæmi um kjaftæði sem er að finna á vefsíðu þeirra, þarna er fullyrðing sett fram án þess að geta heimilda hvaðan þessar fullyrðingar eru upprunar.

Ekki er hægt að sannreyna þessar fullyrðingar hjá neividesb.is, þar sem engra heimilda er getið. Ég get hinsvegar vísað í heimildir sem sýna fram á það að þessar fullyrðingar neividesb.is eru ekkert annað en skáldskapur, þangað til að þeir sýna fram á heimildir.

Í könnun Eurobarmeter haustið 2012 kemur fram 58% fólks segir að ríki þeirra muni farnast betur innan Evrópusambandsins. Eina undantekning á þessu er Bretland. Nánari tölur um þetta er hægt að lesa hérna (pdf skjal) á vefsíðu Eurobarmeter.

Hérna eru nokkrar greinar úr sáttmálum Evrópusambandsins. Hægt er að lesa allan sáttmála Evrópusambandsins hérna fyrir neðan.

[...]

RESOLVED to mark a new stage in the process of European integration undertaken with the estab­lishment of the European Communities,
from the cultural, religious and humanist inheritance of Europe, from which
have developed the universal values of the inviolable and inalienable rights of the human person,
freedom, democracy, equality and the rule of law,

DRAWING INSPIRATION the historic importance of the ending of the division of the European continent and the
need to create firm bases for the construction of the future Europe,

RECALLING their attachment to the principles of liberty, democracy and respect for human rights
and fundamental freedoms and of the rule of law,

CONFIRMING their attachment to fundamental social rights as defined in the European Social Charter
signed at Turin on 18 October 1961 and in the 1989 Community Charter of the Fundamental Social
Rights of Workers,

DESIRING to deepen the solidarity between their peoples while respecting their history, their culture
and their traditions, to enhance further the democratic and efficient functioning of the institutions so as to
enable them better to carry out, within a single institutional framework, the tasks entrusted to them,

DESIRINGto achieve the strengthening and the convergence of their economies and to establish an
economic and monetary union including, in accordance with the provisions of this Treaty and of the
Treaty on the Functioning of the European Union, a single and stable currency,

RESOLVED to promote economic and social progress for their peoples, taking into account the
principle of sustainable development and within the context of the accomplishment of the internal
market and of reinforced cohesion and environmental protection, and to implement policies ensuring
that advances in economic integration are accompanied by parallel progress in other fields,

[...]

RESOLVED to establish a citizenship common to nationals of their countries,

RESOLVED to implement a common foreign and security policy including the progressive framing of a
common defence policy, which might lead to a common defence in accordance with the provisions
of Article 42, thereby reinforcing the European identity and its independence in order to promote
peace, security and progress in Europe and in the world, to facilitate the free movement of persons,
while ensuring the safety and security of their security and progress in Europe and in the world,

RESOLVED to facilitate the free movement of persons, while ensuring the safety and security of their
peoples, by establishing an area of freedom, security and justice, in accordance with the provisions of
this Treaty and of the Treaty on the Functioning of the European Union,

[...]

WHO, having exchanged their full powers, found in good and due form, have agreed as follows:

[...]

By this Treaty, the HIGH CONTRACTING PARTIES establish among themselves a EUROPEAN UNION,
hereinafter called ‘the Union’, on which the Member States confer competences to attain objectives
they have in common.

This Treaty marks a new stage in the process of creating an ever closer union among the peoples of
Europe, in which decisions are taken as openly as possible and as closely as possible to the citizen.
The Union shall be founded on the present Treaty and on the Treaty on the Functioning of the
European Union (hereinafter referred to as ‘the Treaties’).

Those two Treaties shall have the same legal value. The Union shall replace and succeed the European Community.

The Union is founded on the values of respect for human dignity, freedom, democracy, equality, the
rule of law and respect for human rights, including the rights of persons belonging to minorities.
These values are common to the Member States in a society in which pluralism, non-discrimination,
tolerance, justice, solidarity and equality between women and men prevail.

[...]

2.
The Union shall respect the equality of Member States before the Treaties as well as their
national identities, inherent in their fundamental structures, political and constitutional, inclusive of
regional and local self-government. It shall respect their essential State functions, including ensuring
the territorial integrity of the State, maintaining law and order and safeguarding national security. In
particular, national security remains the sole responsibility of each Member State.

[...]

1. The functioning of the Union shall be founded on representative democracy.

2. Citizens are directly represented at Union level in the European Parliament.

Member States are represented in the European Council by their Heads of State or Government and
in the Council by their governments, themselves democratically accountable either to their national
Parliaments, or to their citizens.

3. Every citizen shall have the right to participate in the democratic life of the Union. Decisions
shall be taken as openly and as closely as possible to the citizen.

[...]

Hægt er að lesa allan texta af sáttmálum Evrópusambandsins hérna (pdf), þetta er einfölduð útgáfa af sáttmálum Evrópusambandsins. Þetta er engu að síður mikil texti sem þarf að lesa fyrir þá sem eru áhugasamir um slíkt. Þetta eru auðvitað ekki það sem ESB andstæðingar á Íslandi hafa verið að segja fólki síðustu ár, og áratugi enda hefur þetta fólk sem er á móti ESB engan áhuga á staðreyndum um Evrópusambandið. ESB andstæðingar á Íslandi hafa miklu frekar áhuga á því að verja sérhagsmuni fárra aðila á Íslandi heldur en að verja hagsmuni almennings á Íslandi í heild sinni. Listi yfir alla sláttmála Evrópusambandsins er að finna hérna.

Það er ljóst að ESB andstæðingar á Íslandi hafa endanlega tapað glórunni, eru búnir að sannfæra sjálfa sig um að þeir séu upphaf og endir alls á Íslandi. Þetta sést vel í orðum Ólaf Ragnars, Forseta Íslands sem er gjörsamlega búin að tapa því litla viti sem maðurinn augljóslega hafði. Enda er það svo að Ólafur Ragnar telur sig vera færan um að fullyrða eitthvað sem hann hefur enga hugmynd um, eins og flestir andstæðingar ESB hafa verið að gera undanfarna áratugi á Íslandi.

Staðan er lítið skárri hjá Heimssýn og Vinstri vaktin gegn ESB, báðir þessir aðildar hafa tapað glórunni fyrir nokkru síðan. Málflutningur þessara aðilda er stjórnlaus, og ekki í neinu samræmi við raunveruleikan. Það þarf ekki að gera annað en skoða staðreyndir um stöðu mála (ekki fréttir æsifréttamanna) innan Evrópusambandsins til þess að átta sig á því að staða mála er alveg ágæt, þrátt fyrir verstu efnahagskreppu í heiminum síðan árið 1929 (The great depression) sem olli síðan síðari heimsstyrjöldinni árið 1939.

Allur málflutningur þess efnis að Evrópusambandið geti ekki tekið því að íslendingar standi utan þess er fáránlegur. Sérstaklega þar sem Ísland er smáríki og hefur engin sérstök áhrif á gang mála í Evrópu (vegna þess að íslendingar vilja standa fyrir utan við Evrópusambandið). Það er ennfremur lygi í Ólafi Ragnari að Evrópusambandið hafi ekki getu til þess að klára samninga við íslendinga, staðreyndin er sú að þjóðir Evrópu hafa verið að semja um svona málefni í margar aldir (saga Evrópu er mjög flókin og löng), á sama tíma voru íslendingar að hýrast í moldarkofum með hor í nös og gátu ekki einu sinni komið sjálfum sér útúr þeim vegna heimsku og vanþekkingar. Það þurfti erlend áhrif á Íslandi áður en slíkt fór að gerast, og það tók engu að síður rúmlega 50 ár fyrir íslendinga að komast útúr moldarkofanum fyrir fullt og allt í upphafi 20 aldarinnar.

Evrópusambandið hefur því alveg getuna, og þekkinguna til þess að semja við íslendinga. Ég efast hinsvegar um að íslendingar hafi getuna til þess að semja við Evrópusambandið án þess að fara á nokkura mánaða námskeið í svona samningaviðræðum. Það er einnig staðreynd að ESB andstæðingar á Íslandi eru sjálfir ábyrgir fyrir þeim töfum sem urðu á aðildarferlinu, helstu ábyrgarðmenn á þessum töfum eru fyrrverandi ráðherrar Vinstri Grænna. Þar ber helst að nefna Jón Bjarnarson og Ögmund Jónasson sem stóðu fremst í því að tefja aðildarferli Íslands að Evrópusambandinu eins lengi og hægt er.

Evrópuandstæðingar á Íslandi tala síðan eins og allt sé á hallandi fæti í Evrópu. Staðreyndin er sú að Evrópuandstæðingar hafa alltaf (neðst á blaðsíðunni) talað svona, og það verður engin breyting á þessum málflutningi á næstunni. Enda er hérna um að ræða skipulagðan pólitískan áróður af hálfu ESB andstæðinga á Íslandi, og þeir hafa engan áhuga á því að hætta honum á næstunni.

Staðreyndin er sú að andstaðan við Evrópusambandið á Íslandi er eingöngu að finna hjá fólki sem hefur annað hvort ekki kynnt sér málið, er fastur kredduhugmyndum um Evrópu og Evrópusambandið. Síðan er það andstaða sérhagsmunahópa á Íslandi, samtaka eins og LÍÚ, Bændasamtaka Íslands, Heimssýn og fleiri aðila sem berjast í dag gegn Evrópusambands aðild Íslands án þess að hafa fyrir því neitt annað en sína eigin kreddu og þröngsýni.

Ef þú vilt kynna þér nánar glórulósan málflutning ESB andstæðinga á Íslandi. Þá er hægt að gera það hérna fyrir neðan.

Ólafur Ragnar: ESB vill ekki Ísland (DV.is)
Ólafur Ragnar sagði stjórnarskrána hafa staðið af sér allar helstu prófraunir (Vísir.is)
Annar veruleiki í Evrópusambandinu (mbl.is)
ESB hefur þá lítinn áhuga á okkur eins og staðan er (blogg Heimssýnar)
Mikið ósætti í Evrópu um ESB – stór hluti þjóðanna á móti aðild (blogg Heimssýn)
Þjóðaratkvæðagreiðsla um aðildarviðræður við ESB á þessari stundu er út í bláinn (blogg Heimssýn)
Forsetinn talar gegn ESB-aðild: Segir sambandið hvorki hafa vilja né getu til að klára viðræður (Eyjan.is)
ESB hættir ekki á þriðju höfnunina (Rúv.is)

Það hefur lítið farið þessum fréttum á Íslandi, en samkvæmt DR.dk þá fær Lettland að taka upp evruna þann 1. Janúar 2014. Þessi stækkun á evrusvæðinu þýðir að Lettland verður 18. ríkið í evrópusambandinu til þess að taka upp evruna sem gjaldmiðil.

Það er ekki búið að samþykkja þessa ákvörðun formlega, það mun ekki gerast fyrr en í Júlí á fundi leiðtoga Evrópusambandsins og ráðamanna á evrusvæðinu.

Nánar á frétt DR.dk.

Letland får grønt lys for euromedlemskab (dr.dk)