Þingmenn Vinstri Grænna bætast við hálfvitahópinn á Alþingi

Það er alveg ljóst að hvorki Vinstri Grænir, Sjálfstæðisflokkurinn eða Framsóknarflokkurinn (ég er viljandi að hunsa rugludallana í Flokki fólksins og Miðflokknum) skilja ekki hvað orkumálastefna Evrópusambandsins gengur útá. Meðal annars er það stefna orkumálastefnu Evrópusambandsins að gera orkuframleiðslu eins umhverfisvæna og hægt er. Það sem um er að ræða í fréttinni er eftirlitstofnun með orkumarkaðinu, ekki hvernig orkan er framleidd. Heldur hvernig orkan er seld og að þau fyrirtæki sem starfa á þessum markaði séu að fara eftir reglum um sölu á orku til almennings og fyrirtækja. Eins og ég hef nefnt í fyrri greinum um þetta mál.

Það er hinsvegar skömm íslenskra fjölmiðla að taka ekki á þeim fullyrðingum sem Vinstri Grænir setja hérna fram. Enda eru þessar fullyrðingar um Evrópusambandið og orkumálastefnu þess að lágmarki þekkingarleysi og í versta tilfelli lygar viðkomandi þingmanns. Þingmaður Vinstri Grænna er ekki nefndur í frétt Rúv en hætti að segja af sér þingmennsku án tafar, það er alveg ljóst að hann er ekki hæfur til þess að sitja á Alþingi vegna heimsku og skorts á færni til þess að afla sér upplýsinga.

Frétt Rúv

Efast um þátttöku í samevrópska orkukerfinu

Græn Orkustefna Evrópusambandsins

Renewable energy (Vefsíða Evrópusambandsins)

Hið hættulega og öfgafulla íhald og afturhald í Vinstri Grænum

Ögmundur Jónasson [Wikipedia grein hérna] er einn af áhrifamönnum í Vinstri Grænum. Vegna hans eru Vinstri Grænir öfgafullur vinstri íhaldsflokkur sem er með efnahags og alþjóðastefnu sem er hættuleg íslenska ríkinu. Þetta þýðir einnig að Vinstri Grænir eru ekkert betri heldur sjálfstæðisflokkurinn, framsóknarflokkurinn og miðflokkurinn hvað þetta varðar.

Hugmyndafræði Ögmundar og fleiri sem eru á nákvæmlega sömu skoðun og hann er mjög einföld. Það á að einangra Ísland með öllum tiltækum ráðum. Vinsæl aðferð hjá þessum fávitum er að vitna alltaf til hina “vondu” reglugerða og laga sem koma frá Evrópusambandinu (ESB) í gegnum Evrópska Efnahagssvæðið (EES). Það er talað um að Evrópusambandið og lög þess séu alltaf til vandræða og vond. Evrópusambandið er eingöngu vont ef að þú ert gjörspilltur stjórnmálamaður og ofan á það gjörsamlega vanhæfur einstaklingur til þess að vera í stjórnmálum almennt. Þökk sé Evrópusambandinu þá njóta íslendingar meira frelsis í dag en nokkurntímann eftir stofnun íslenska ríkisins (1918) og eftir að sjálfstæði fékkst frá Konungsríkinu Danmörku árið 1945. Árin sem Ísland var utan EFTA og EES voru þau ár þegar íslendingar þurftu að sæta gífurlegum takmörkunum á frelsi, hvort sem um var að ræða frelsi til þess að flytja inn vörur eða ferðast um Evrópu ásamt réttinum til þess að búa og starfa í Evrópu án þess að þurfa að sæta vegabréfatakmörkunum.

Ögmundur Jónasson kvart mikið undan áhrifaleysi gagnvart Evrópusambandinu (eins gera fleiri andstæðingar Evrópusambandsins). Ástæðan fyrir þessu er auðvitað sú að Ísland er ekki aðili að Evrópusambandinu. Ísland fær eingöngu aðgang að innri markaði Evrópusambandsins ásamt ferðafrelsi í gegnum tvíhliðasamninginn sem Evrópska Efnahagssvæðið er. Einhverjar athugasemdir geta EES ríkin gert í upphafi lagasetningarferlinu hjá Evrópusambandinu en það er mjög takmarkað ferli og ekki víst að þær athugasemdir lifi allt lagasetningaferlið hjá Evrópusambandinu vegna þess að Ísland á ekki neina fulltrúa sem koma að því ferli.

Önnur vinsæl þvæla hjá andstæðingum Evrópusambandsins er að halda því fram að landbúnaðarvara sem seld er innan Evrópusambandsins sé sýkt og samkvæmt nýjustu grein frá Ögmundi (sem er ástæðan fyrir þessum skrifum mínum) þá heldur Ögmundur fram þessum lygum í nýlegri grein í Morgunblaðinu (sem var víst birt í dag 26-Febrúar-2018). Þetta er allt saman haugalygi í Ögmundi og fleiri ESB andstæðingum um stöðu landbúnaðarvara innan ESB. Allur lagabálki Íslands um heilbrigði matvæla á Íslandi er kominn frá ESB. Ef íslendingar hefðu ekki tekið þau lög upp í íslenskum lagarétti þá hefði Evrópusambandið einfaldlega bannað innflutning á matvöru frá Ísland til Evrópusambandsins (fiskur, kjöt osfrv).

Það er alveg ljóst að Ögmundur Jónasson er öfgafullur íhaldsmaður þegar öfgafyllsta fólkið í sjálfstæðisflokknum tekur undir það sem Ögmundur Jónasson skrifar. Það þarf að verja Ísland gegn öfgafullum einstaklingum eins og Ögmundi Jónassyni. Menn og konur eins og Ögmundur Jónasson koma í veg fyrir framfarir og skerða réttindi almennings á Íslandi, fyrir utan alla þá spillingu sem þrífst í skjóli svona fólks og hugsunarháttar.

Kerfisbundið útlendingahatur hjá Dómsmálaráðherra [Sigríði H. Andersen], Útlendingastofnun

Það er lýsandi fyrir það hvernig komið er fram við fólk sem á ekki neitt á Íslandi að flóttamenn eru þar neðstir. Dómsmálaráðherra er harður útlendingahatri og hefur samkvæmt því sem sagt er skrifað greinar gegn útlendingum og flóttamönnum á vefsíðu sem er nú búið að leggja niður og hét AMX (öfgafullur hópur kristinna og hægri fasista í sjálfstæðisflokknum). Í dag er AMX ekki lengur til og allt þar efni sem var inni hefur verið þurrkað út (þetta gerðist um leið og þetta komst til valda á Íslandi). Þar að leiðandi finn ég ekki greinar frá Sigríði H. Andersen þar sem hún skrifar um útlendingahatur.

Hinsvegar hafa verk Sigríðar H. Andersen talað undanfarið og þau verk eru til skammar. Enda er það svo að íslendingar í dag þverbrjóta alla mannréttindasáttmála og reglur innan Evrópu með þeirri meðferð sem flóttamenn sem koma á eigin vegum til Íslands sæta. Fyrir þetta eitt ætti dómsmálaráðherra að sæta lögreglurannsókn og jafnvel dæmast til langrar fangelsisvistar. Það besta sem er hinsvegar hægt að gera að að krefjast þess að ríkisstjórn Íslands segi af sér án tafar og skilyrðislaust vegna lögbrota dómsmálaráðherra. Annars á Katrín Jakobsdóttir núvernandi forsætisráðherra að reka dómsmálaráðherra með skömm og skít. Enda verður ekki unað við núverandi ástand í dómsmálum íslendinga (og er staða flóttamanna þar bara eitt mál).

Það þarf að endurskipa alla yfirstjórn Útlendingastofnunar. Enda hefur safnast þar saman fólk sem er óhæft til þess að vera þar við völd og rekstur þeirrar stofnunar. Enda sýnir hegðun þess að það er á móti flóttamönnum og hvernig málum þar er háttað þá er mikil andstaða við útlendinga almennt innan þeirrar stofnunar. Slíkt á ekki að líðast enda er hérna um að ræða kerfisbundinn rasisma hjá íslenska ríkinu.

Ef Vinstri Grænir gera ekki neitt í þessu. Þá er ljóst að flokkurinn er alveg jafn gjörspilltur og framsóknarflokkurinn og sjálfstæðisflokkurinn. Íslendingar hafa ekkert við slíka stjórnmálaflokka að gera í dag. Framtíðin krefst þess að betur sé staðið að málum heldur en er gert núna í dag.

Að koma á kerfisbundinni fátækt öryrkja á Íslandi

Í frétt á Rúv sagði Katrín Jakobsdóttir núverandi forsætisráðherra Íslands þetta um stöðu öryrkja.

Katrín Jakobsdóttir sagði, í fyrirspurn um málið á Alþingi í dag, að til standi að fara í virkt samtal við aldraða og öryrkja um lífeyrismál og vinna hratt þannig að strax í þeirri fjármálaáætllun sem verði lögð fram í vor verði mörkuð skýrari stefna. Gera þurfi kerfisbreytingar á örorkukerfinu sem hvetji til samfélagslegrar þátttöku og um leið verði þessum hópum tryggð mannsæmandi kjör sem allir séu sammála um að þurfi að gera.

Þetta þýðir einfaldlega að það á að koma á bresku fátæktarkerfi upp á Íslandi. Sem byggir á starfsgetumati sem segir að fólk sé heilbrigt til vinnu (svo ekki þurfi að borga þeim) þó svo að það sé við dauðans dyr og hafi jafnvel dáið daginn eftir að það fékk slíkt mat.

Þetta er ekki staða sem öryrkjar á Íslandi geta sætt sig við. Þar sem öryrkjar vilja vera virkir í vinnu á Íslandi eins og aðrir en tilgangurinn við að vera virkur í vinnu dugar skammt þegar allur ábatinn af þeirri vinnu er tekinn upp í skerðingar á örorkubótum og þannig er fátækt viðhaldið endalaust hjá öryrkjum sem margir geta bara unnið hlutastarf eða jafnvel fá ekkert annað en hlutastörf eða jafnvel eingöngu tímabundin störf árstíðarbundin störf. Það sem þarf að breytast á Íslandi er að draga verður verulega úr skerðingum á örorkubótum til þess að bæta tekjur og líf öryrkja. Það er röng stefna sem mun eingöngu valda meiri fátækt að fara í starfsgetumat sem hefur verið blautur draumur sjálfstæðisflokksins og framsóknarflokksins undanfarin ár að koma á slíku kerfi (þeir hata öryrkja og fátækt fólk).

Það er alveg ljóst að Katrín Jakobsdóttir, forsætisráðherra virðist lítið vita um þennan málaflokk og fer hérna með alvarlegar rangfærslur um stöðu mála hjá öryrkjum. Þessi 4,7% hækkun hjá öryrkjum sem búa með öðrum dugar mjög skammt í þeirri verðhækkunarhrinu sem er yfirvofandi á Íslandi. Hækkun örorkubóta verður að vera sú sama og á lágmarkslaunum á Íslandi og helst aðeins meiri en það, þar sem örorkubætur hafa dregist úr lágmarkslaunum á Íslandi undanfarin þrjú til fjögur ár, enda hafa ríkisstjórnir með annað hvort framsóknarflokki eða sjálfstæðisflokki verið við völd á Íslandi á þessum tíma. Þingmönnum og ráðherrum á Íslandi hafa á þessum sama tíma verið skammtaðar ríflegar launahækkanir á meðan öryrkjar og fólk á mjög lágum launum lepur dauðann.

Frétt Rúv

ÖBÍ: Gríðarleg vonbrigði með hlut öryrkja

Gjörspillt ríkisstjórn tekur við völdum á Íslandi

Það verður ekki annað sagt en að Vinstri Grænir sjá ekki stíga þá sem aðrir hafa gengið. Það er alveg ljóst á útreið Bjarti Framtíð í síðustu alþingiskosningum að Vinstri Grænir munu ekki lifa af næstu kosningar. Vinstri Grænir geta þakkað fyrir að fá 2 prósenta fylgi í næstu alþingiskosningum.

Það er síðan efnisleg staðreynd að allar ríkisstjórnir með sjálfstæðisflokknum og framsóknarflokknum eru gjörspilltar og sú staða er sjálfgefin. Innan þessara flokka hefur ekki farið neitt uppgjör fram sem neinu nemur. Spillingin er svo mikil í sjálfstæðisflokknum að flokkurinn er í raun ekki stjórntækur og ætti ekki að koma nálægt ríkisstjórn og alþingi næstu 200 árin. Framsóknarflokkurinn er einnig gjörspilltur og svo íhaldssamur að klukkan gengur afturábak hjá þeim. Vinstri Grænir eru samsekur stjórnmálaflokkur með því að hleypa spillingunni að völdum á Íslandi.

Síðan er það annað að Dómsmálaráðherra Íslands er útlendingahatari og hefur einnig brotið heilögustu reglu stjórnsýslunar og hefur haft afskipti af dómsvaldinu beint og kvatt til þess að dómarar stundu ólöglega ritskoðun með því að dæma blaðamenn til refsingar og koma þannig í veg fyrir óþægilega umfjöllun um spillingarmál og vanhæfni. Þetta er nefnt hérna á fjölmiðlinum Stundinni. Það er nóg af taka af vanhæfni og gjörspillingu dómsmálaráðherra (hérna, hérna, hérna og hérna). Stórfelld lögbrot (bæði gagnvart Dyflinnarsamstarfið og íslenskum lögum) dómsmálaráðherra í garð flóttamann er efni í margar greinar hjá mér en staðan er slíkt að öll lögbrotin ættu að enda í fangelsisvist fyrir dómsmálaráðherra og alla yfirstjórn Útlendingastofnunar og jafnvel einstaka embættismenn að auki.

Þessi ofur-íhaldsstjórn sem er núna tekin við völdum ætlar að halda íslendingum fyrir utan Evrópusambandið og það er ljóst að sú afstaða mun kosta almenning og fyrirtæki á Íslandi milljarða. Ofan á þetta mun kostnaður vegna Brexit verða í milljörðum íslenskra króna og gæti komið af stað alvarlegri efnahagskreppu á Íslandi vegna þess að utanríkisráðherra Íslands er fáviti.

Innantóm orð Vinstri Grænna, Bjartar Framtíðar og Viðreisnar um mannréttindi

Það er ljóst á fréttum Rúv í kvöld að innan Vinstri Grænna eru mannréttindi eingöngu að finna í takmörkuðu upplagi. Eftirtalið er haft eftir Katrínu Jónsdóttur formanni Vinstri Grænna. Það sama má segja um Óttar Proppé þegar það kemur að málefnum feðgina frá Afganistan (stórhættulegt land) og fjölskyldu frá Nígeríu (stórhættulegt land)

Orð Óttar Proppé á Rúv í kvöld.

Óttarr Proppé, formaður Bjartrar framtíðar, segir flokkinn leggja áherslu á þrennt. „Endurskoðun eða lagfæring á lögum um útlendinga, þegar kemur að beitingu Dyflinnarreglugerðarinnar sérstaklega, þar höfum við horft til lagabreytinga frekar en ríkisborgararéttar til þess að gæta jafnræðis. Við höfum líka verið að horfa á lög um notendastýrða persónulega aðstoð, NPA. Síðan hefur verið talað um það að finna lausn á breytingatillögu á stjórnaskrá, en ég veit ekki alveg hvort að það er raunhæft markmið,“ segir Óttarr.

Orð Katrínar Jónsdóttur í frétt Rúv.

„Við leggjum áherslu á það að það verði gripið til aðgerða vegna málefna barna í hópi hælisleitenda. Við höfum horft til þess að þar verði reynt að finna almenna lausn með breytingu á útlendingalögum,“ segir Katrín Jakobsdóttir, formaður Vinstri grænna. Katrín nefnir líka breytingar á lögum varðandi uppreist æru og endurskoðun á stjórnarskrá.

Vandamálið við svona “almennar” lausnir er það að ekki er um neinar almennar lausnir að ræða. Þar sem Útlendingastofnun finnur alltaf leið til þess að túlka lagabreytingar á þann hátt að hægt sé að vísa fólki frá Íslandi. Þetta er auðvitað eitthvað sem á ekki að líðast á Íslandi en gerist engu að síður.

Það er ennfremur ekki hægt að treysta á Viðreisn varðandi veitingu ríkisborgararéttar umræddra fjölskyldna, þar sem viðhorfið hjá þeim virðist vera það sama og hjá Bjartri Framtíð og Vinstri Grænum. Það á að gera einhverjar óljósar almennar breytingar sem munu ekki skila neinum breytingum í raun og í reynd mun þetta eingöngu tryggja að þessum fjölskyldum verður vísað frá Íslandi. Þetta er ekki afstaða sem hægt er að samþykkja og gjörsamlega óþolandi að svona afstaða skuli vera hjá stjórnmálaflokkum sem þykjast styðja mannréttindi en í raun virðist það ekki vera raunin.

Sigurður Ingi formaður framsóknarflokksins tekur vel í þetta frumvarp en ég er ekki viss um að þingmenn í hans flokki séu á sömu skoðun og formaðurinn (enda margir fornaldarlegir þingmenn í þeim flokki). Formaður sjálfstæðisflokksins lætur ekki ná í sig þessa stundina.

Það á að veita fjölskyldum Abrahims og Haniye Maleki, auk Mary og fjölskyldu hennar ríkisborgararétt á Íslandi áður en kosningar verða og við fyrsta tækifæri. Annað er til skammar og setur stórt spurningarmerki við þá stjórnmálaflokka sem þykjast styðja mannréttindi á Íslandi, auk þess koma þessi viðbrögð af stað spurningum um raunverulegt siðgæði innan þessara stjórnmálaflokka.

Frétt Rúv frá í kvöld

Fá þingmál á dagskrá fyrir kosningar

Eldri fréttir af þessu sama máli af vefsíðu Rúv

Mótmæltu brottvísun tveggja stúlkna – Það er vitnað í þingmann Viðreisnar hérna en ljóst er að lítið er að marka þessa afstöðu miðað við það sem kemur fram í dag.
Vilja að Mary og Haniye fái ríkisborgararétt

Íslendingar dæma sig til ævarandi fátæktar

Grunnur að hagsæld þjóða í hagkerfi heimsins eru viðskipti við aðrar þjóðir. Á þessu byggja mörg efnahags-bandalög í heiminum í dag. Enda er það svo að heimurinn er hægt og rólega að skiptast upp í efnahags-bandalög þjóða sem stunda viðskipti sín á milli og semja síðan sem ein heild við aðrar þjóðir eða önnur efnahags-bandalög í heiminum. Þessi bandalög eru eins misjöfn og þau eru mörg. Í Evrópu eru tvö slík bandalög til staðar. Það sem íslendingar tilheyra kallast EFTA og það sem 28 þjóðir eru í kallast Evrópusambandið í dag. Á Íslandi hefur alltaf verið barist gegn betri og sterkari tengslum Íslands við Evrópu af hálfu fólks sem er ekkert nema varðmenn kúgunar og verri lífskjara á Íslandi.
Það er ekki í fyrsta skipti sem Framsóknarflokkurinn stoppar aðild Íslands að Evrópusambandinu (þáverandi Kola og stálbandalag Evrópu) var það á árunum 1950 til 1960 þegar Framsóknarflokkurinn kom beint í veg fyrir aðildar umsókn Íslands að Evrópubandalaginu á þeim tíma. Síðan þá var málið í dvala til ársins 2009. Baráttan gegn EFTA er gott dæmi um slíkt á Íslandi, þá eins og í baráttunni gegn Evrópusambandinu í dag var talað um verra ástand [einnig hérna] við aðild. Jafnvel þó svo að raunveruleikinn hafi orðið allt annar. Slíkar fullyrðingar voru einnig hafðar uppi þegar aðild að Evrópska Efnahagssvæðinu var samþykkt á Alþingi árið 1993. EFTA aðild Íslands með EES samningnum hefur reynst íslendingum afskaplega vel. Enda hefur þetta gengið vel í því umhverfi sem var til staðar fyrir íslendinga að sinna sínum viðskiptum. Heimurinn hefur hinsvegar breyst hratt síðan stofnað var til EES og EFTA. Í dag eru báðir þessir samningar í raun úreltir og þjóna ekki hagsmunum almennings og varla að þeir þjóni hagsmunum fyrirtækja sem starfa innan þeirra.

Nauðsynlegt er fyrir íslendinga að ganga í Evrópusambandið til þess að tryggja áhrif sín og tryggja hagsmuni sína. Með því að draga aðildarumsókn Íslands að Evrópusambandinu til baka eru íslendingar eingöngu að tryggja varanlega fátækt íslensks almennings og fyrirtækja. Enda er ljóst að í núverandi stöðu mun EES samningurinn ekki halda. EFTA aðild Íslands mun ennfremur ekki halda vegna svipaðra ákvæða þar er varða fjármagnsflutninga til og frá Íslandi. Það er ekki víst að EFTA verði til staðar mikið lengur vegna þeirrar stöðu sem komin er upp í Sviss, en EFTA í dag er ákvæði um frjálst flæði fólks sem Sviss hefur nú hafnað í þjóðaratkvæði. Það kæmi mér ekki á óvart að EFTA einfaldlega hyrfi eftir 5 til 10 ár, jafnvel skemmri tíma ef þannig aðstæður skapast. Þeir stjórnmálaflokkar sem standa í dag gegn aðild Íslands að Evrópusambandinu eru í raun að gera íslenskri þjóð gífurlegan óleik með þessari afstöðu sinni. Sá ó-leikur mun verða íslendingum mjög dýr til lengri tíma litið. Enda er hætta á algerri einangrun Íslands ef EFTA og EES hverfa úr samskiptum Íslands við Evrópu.

Það er ljóst að í núverandi stöðu mun hagvöxtur á Íslandi stoppa, hafi hann verið einhver fyrir utan vöxt í einkaneyslu íslendinga. Ljóst er að núna er að koma að mjög erfiðu tímabili í sögu íslensku þjóðarinnar. Tímabil sem mun einkennast af fátækt og miklu atvinnuleysi á Íslandi. Þetta er það sem íslendingar kusu yfir sig og þetta er það sem koma skal.

Gömul kúgun íslendinga

Á Sauðárkróki hófst fundir fólks á Íslandi sem er á móti framförum hvort sem þær eru efnahagslegar eða þjóðfélagslegar. Þetta fólk gengur undir nafninu “Heimssýn” sem er hið argasta rangnefni. Þar sem þetta fólk er hvorki víðsýnt eða skynsamlegt. Heimurinn er að breytast og gömlu reglunar gilda ekki lengur. Ef þjóðir vilja njóta hagvaxtar og framþróunar þá verða þær að taka þátt í því samstarfi sem er að finna í kringum sig. Annars dragast þær aftur úr og verða fátækar afturhaldsþjóðir sem enginn nennir að skoða eða heimsækja. Íslendingar geta á skömmum tíma aftur orðið fátækasta þjóð Evrópu og eru nú þegar langt komnir í því ferli með eintómri þjóðrembu og þrjósku sem er ekki að skila neinu af sér.

Andstaðan við Evrópusambandið og undanfara þess á Íslandi er ekkert nema hið hálf-dauða gamla íslenska bændaveldi sem kúgaði íslensku þjóðina í meira en 600 ár og neitar að sleppa krumlunni af íslendingum. Þetta sama bændaveldi neitar einnig að gefa upp öndina og drepast með skömm. Enda væri það mikil framför fyrir alla íslendinga ef þetta gamla og fúna bændaveldi færi úr íslenskri menningu í eitt skipti fyrir öll. Íslendingar kalla þetta gamla fúna og ljóta bændaveldi “elítu”, gallinn er að þetta er ekki nein elíta. Langt því frá. Allar þjóðir þurfa sína elítu til þess að stjórna hlutunum, taka ákvarðanir og koma í veg fyrir spillingu. Á Íslandi er ekki neitt slíkt til. Heldur er hérna gamalt og úldið bændaveldi sem hefur fundið sér stað í nútímanum til þess að gera íslendinga fátækari og halda þeim í viðjum efnahagslegs þrældóms um alla framtíð. Ef einhver dugur væri í íslendingum þá mundu þeira losa sig við þetta lið í eitt skipti fyrir öll. Engan dug er hinsvegar að finna í íslendingum. Þeir sætta sig við hvaða útskýringar sem er, jafnvel þó svo að þær séu tómt rugl og jafnvel skáldaðar. Það er lítið hald í íslenskum fjölmiðlum sem eru jafn ónýtir og fúlir og hin íslenska yfirstétt hins gamla bændaveldis. Enda hoppa þeir beint og óbeint eftir því sem yfirstéttin skipar þeim, þeir sem ekki hlýða eru skornir niður við nögl svo lamaðir eru á eftir [vísun í uppsagnir RÚV og niðurskurð þar].

Í dag rekur yfirstéttin allan sjávarútveg í landinu, enda uppgötvuðu íslenskir bændahöfðingjar um miðja síðustu öld að vel væri hægt að græða á fiskinum. Örfáir fórnir þyrfti að færa, eins og leyfa stofnun borga og þorpa á Íslandi. Samt voru ekki of margar fórnir færðar. Frjáls búseta er ennþá bönnuð með lögum á Íslandi [nefnt hérna]. Nútíminn kom til Íslands og örfáir bændahöfðingjar til sveita á Íslandi gátu ekki stöðvað komu nútímans til Íslands. Eins fátækasta og frumstæðasta ríkis Evrópu fram að seinni heimsstyrjöldinni [nefnt hérna (pdf skjal) ásamt fleiru].

Í dag er þetta fólk í herferð gegn Evrópusambandinu með því að halda fundi víðsvegar á Íslandi í hinum minni sjávarþorpum. Vegna þess að Evrópusambandið krefst framfara og er á móti þeirri spillingu sem þrífst á Íslandi. Það er ekkert sem mun fá þetta fólk til þess að skipta um skoðun. Vegna þess að þetta fólk vill ekki sjá framfarir, þetta fólk vill ekki sjá breytingar til góðs á Íslandi fyrir allan almenning. Hagsmunir hinna fáu á Íslandi skipta nefnilega meira máli en hagsmunir hinna mörgu í hugum þessa fólks.

Stórveldisdraumar í súpuskál

Á Íslandi býr fólk, þetta fólk er ekki hægt að ræða við og það er gjöreytt allri skynsemi og rökhugsun um framtíðina og hvernig er best að haga málum þannig að allt gangi upp til lengri tíma litið. Það er ekki hægt að ræða við þetta fólk. Það er búið að ákveða að heimurinn sé samkvæmt þeirra heimsmynd og ekkert annað kemur til greina. Jafnvel þó svo að raunveruleikinn sé allt annar. Þetta fólk er blint á heiminn í kringum sig vegna þess að það neitar að sjá hann.

Þetta sama fólk er síðan með óraunhæfa stórveldisdrauma. Vilja stofna vestnorrænt-efnahagssvæði milli Íslands, Færeyja og Grænlands sem undanfara á því að sameina svæðin í eitt ríki. Þar sem Ísland yrði í fararbroddi um stjórnun og áhrifa innan þess svæðis. Slíkir draumar eru auðvitað ekkert annað en fásinna fáfróðra manna. Sérstaklega þar sem íslendingar geta ekki einu sinni haldið sínu eigin ríki á floti án vandræða. Þá er augljóst að íslendinga mundu aldrei geta haldið um slíkt efnahagssvæði eða nokkurn annan hlut af slíkri gerð. Það er nefnilega einfaldlega engin þekking til slíks á Íslandi og mun aldrei verða. Hið íslenska andverðleika-samfélag mun rækilega sjá til þess. Þetta eru því ekkert nema draumórar íslendinga sem munu aldrei rætast og það er væntanlega fyrir bestu.

Hin íslenska þröngsýni mun ekki gefast upp og það mun einfaldlega þýða sömu efnahagsvandamál á Íslandi næstu áratugina með tilheyrandi óstöðugri krónu og hárri verðbólgu og vöxtum. Það hefur sýnt sig að lítið þýðir að ræða við íslendinga sem taka ekki rökum og staðreyndum. Margir íslendingar sjá ennfremur ekki lengra en sem nemur út að girðingunni í garðinum heima hjá þeim með hræðilegum afleiðingum. Andstaðan við Evrópusambandið stafar af fámennum sérhagsmunahópum sem fara um Ísland eins og þeir eigi það allt saman og haga sér eins og það sé sturlungaöld á Íslandi, en það er önnur grein sem ég mun skrifa síðar.

Loftkastalar evrópuandstæðinga

Á Íslandi er stór hópur sem berst gegn Evrópusambands aðild Íslands, þessir hópar hafa það sameiginlegt að vera sérhagsmunahópar, vera í einokunarstöðu og stýðir af fólki sem er mjög þröngsýnt og með alvarlegan skort á framtíðarsýn. Eina framtíðarsýnin sem evrópuandstæðingar á Íslandi hafa er fátækt, verðbólga og lægri kaupmáttur íslendinga. Ásamt óstöðugleika í hagkerfi Íslands með tilheyrandi vandamálum, samdrætti og krepputímabilum. Þetta er stórt atriði sem evrópuandstæðingar einfaldlega horfa fram hjá í umræðunni, láta sem það skipti ekki máli og halda síðan áfram að tala illa um evruna og Evrópusambandið. Á meðan hæla þeir íslensku krónunni fyrir að hafa “bjargað” íslenskum efnahag á krepputímum og hag íslensku þjóðarinnar, á meðan staðreyndin er sú að íslenska krónan hefur aldrei þjónað íslendingum jafn illa og núna í dag.

Loftkastalar um að íslenska krónan hafi bjargað íslendingum eru nákvæmlega það og ekkert annað. Staðreyndin er sú að íslenska krónan bjargði ekki íslendingum og hefur aldrei gert það, þessi örgjaldmiðill íslendinga ber ábyrgð á lágum launum, skertum kaupmætti íslendinga. Árið 2008 voru laun íslendinga lækkuð um meira en 50% í upphafi kreppunar, reyndar var á tímabilið ástandið þannig að íslendingar voru fátækasta þjóð í allri Evrópu þó víðar væri leitað vegna íslensku krónunnar. Það hefur með gjaldeyrishöftum og öðrum aðgerðum tekst að draga úr þessum mun og er íslenska krónan þessa dagana á genginu 20 til 23 kr gagnvart dönsku krónunni (sem ég miða alltaf við þar sem ég er búsettur í Danmörku).

Daumsýn evrópuandstæðinga er nákvæmlega það sem hún er, draumsýn sem byggir ekki á neinu nema hugmyndafræði einangrunar og draumsýn um að Ísland geti staðið eitt fyrir utan hnattræn viðskipti og stefnur. Staðreyndin er sú að engar þjóðir geta leyft sér að standa fyrir utan viðskiptabandalög, enda hentar slíkt ekki neinum þjóðum og er gegn hagsmunum þeirra. Enda er það staðreynd að heimurinn hefur verið að skipta sér upp í svæðisbundin viðskiptabandalög sem stunda viðskipti sín á milli. Hérna er ágætt yfirlit yfir þau viðskiptabandalög sem eru nú þegar til staðar í heiminum.

Það er því til marks um ótrúlega skammsýni og þröngsýni að fara fram á viðræðuslit eins og Heimssýn vill núna að stjórnvöld geri. Það er einnig til marks um þröngsýni og skammsýni að báðir stjórnarflokkanir skuli vera á móti Evrópusambands aðild Íslands. Þetta ætti reyndar ekki að koma á óvart, yfirstéttin á Íslandi hefur alltaf verið bæði hrokafull, þröngsýn og heimsk svo öldum skiptir og það er ekkert að fara breytast á næstunni. Frekar láta þeir alla íslendinga lepja dauðan úr skel frekar en að skipta um skoðun. Síðan koma hinir íslensku sérhagmunir inn í Evrópusambands málið, á meðan LÍÚ gerir upp í evrum að mestum hluta (einhverjir gera upp í bandarískum dollurum), þá borga þeir starfsmönnum sínum í íslenskum krónum fyrir aðeins brot af þeim hagnaði sem uppgjör þeirra í evrum skilar sér. Enda sleppa fyrirtækin innan LÍÚ við kerfisbundin óstöðugleika íslensku krónunar með því að gera upp í evrum eins og núna er gert. Fyrirtækin græða en almenningur situr uppi með reikninginn endalausa á Íslandi.

Bændasamtök Íslands eru einnig á móti aðild Íslands að Evrópusambandinu, enda geta þau ekki hugsað sér samkeppni á Íslandi eða leyft íslenskum bændum að komast upp úr þeirri fátækt sem þeir lifa við. Bændasamtök Íslands geta ekki hugsað sér samkeppni og það geta verslanir á Íslandi ekki heldur, þar sem þá er ekki hægt að hækka verðlag upp úr öllu valdi reglulega og mokgræða á því í leiðinni. Samkeppni eykur einnig þjónustu og gæði verslunar, slíkt má ekki sjást í dag á Íslandi. Þjónustan er öll eins lítil og hægt er að komast upp með og eins ódýr og hægt er að komast upp með það. Þetta er eitthvað sem Bændasamtök Íslands geta ekki hugsað sér að gerist, og verslun á Íslandi ekki heldur þegar á reynir. Til hvers að selja fólki góða vöru þegar hægt er að selja almenningi á Íslandi vonda vöru á dýru verði.

Á meðan evrópuandstæðingar stjórna umræðunni þá mun umræðan alltaf verða byggð á loftköstulum og draumsýn íslendinga um eigið ágæti og hæfileika. Það er hinsvegar lítið hægt að treysta á þessa draumsýn og loftkastala, enda er næsta víst að þeir muni hvorki koma með peninga í kassan eða bæta lífsgæði íslendinga á næstu árum og áratugum.